قیمت آپارتمان نقلی در تهران
فایلهای زیر قیمت در بازار مسکن تهران بیشتر شدهاند، اما کاهش قیمت پیشنهادی هنوز به معنای تخلیه حباب یا ورود بازار به فاز ریزش نیست.
به گزارش قیمت ۳۶۰، بررسی فایلهای فروش آپارتمان در تهران از افزایش تعداد فایلهای زیر قیمت متعارف مناطق مختلف حکایت دارد و به نظر میرسد پس از جهش تا ۱۰۰ درصد قیمتها در فروردین و اردیبهشت، نرخهای پیشنهادی در شهریور نسبت به مرداد مقداری تعدیل شده است.
بازار مسکن تهران در حالی وارد نیمه دوم شهریور شده که نشانههایی از افزایش انعطاف فروشندگان و رشد فایلهای دارای تخفیف در برخی مناطق پایتخت مشاهده میشود؛ اتفاقی که در صورت تداوم میتواند نشانهای از افزایش فشار فروش و تعدیل قیمتهای پیشنهادی باشد.
با این حال، بررسی دادهها و اظهارات کارشناسان نشان میدهد هنوز برای اعلام «تخلیه حباب مسکن» زود است و بازار بیش از آنکه وارد فاز ریزش قیمت شده باشد، در مرحلهای از رکود معاملاتی، شکاف قیمت پیشنهادی و قیمت واقعی معامله و فرسایش قدرت خرید قرار دارد.
یکی از مهمترین نشانههایی که در روزهای اخیر در بازار مسکن دیده میشود، افزایش انعطاف برخی فروشندگان برای مذاکره بر سر قیمت است. بررسی فایلهای عرضهشده در تهران نیز نشان میدهد قیمتهای پیشنهادی همچنان در سطوح بالایی قرار دارند، اما فاصله میان قیمت اعلامی و قیمتی که خریدار حاضر است بابت ملک پرداخت کند، در حال پررنگتر شدن است.
این موضوع اهمیت زیادی دارد؛ چراکه در بازار مسکن، کاهش واقعی قیمت الزاماً با کاهش فوری قیمت آگهیها اتفاق نمیافتد. معمولاً ابتدا تعداد معاملات کاهش پیدا میکند، سپس فایلها برای مدت طولانیتری در بازار باقی میمانند و بعد فروشندگان برای نقد کردن ملک به تخفیف یا مذاکره روی میآورند.
گزارشهای رصد بازار در شهریور نیز همچنان از بالا بودن قیمتهای پیشنهادی حکایت دارد. برای نمونه، در مناطق ۹ تا ۱۲ تهران متوسط قیمت پیشنهادی در اواسط شهریور حدود ۱۴۵ میلیون تومان در هر مترمربع اعلام شده که نسبت به حدود ۱۳۷ میلیون تومان در ماه قبل افزایش داشته است. بنابراین بازار همزمان دو سیگنال متفاوت ارسال میکند: قیمتهای پیشنهادی هنوز صعودیاند، اما توان خرید و قدرت معامله محدود است.
اما سوال این است که آیا افزایش تخفیفها به معنی ترکیدن حباب مسکن است؟ پاسخ فعلی هنوز «نه» است. برای اثبات تخلیه حباب باید چند اتفاق همزمان رخ دهد: قیمت معاملات واقعی کاهش پیدا کند، حجم معاملات در قیمتهای پایینتر افزایش یابد، مدت ماندگاری فایلها کاهش یا افزایش معناداری پیدا کند و در نهایت نسبت قیمت مسکن به متغیرهایی مانند درآمد خانوار، اجارهبها و هزینه ساخت تعدیل شود.
