پیش‌بینی جدید گلدمن ساکس از قیمت نفت

به گزارش قیمت ۳۶۰، بازار نفت بار دیگر تحت تأثیر ریسک‌های ژئوپلیتیک در خاورمیانه قرار گرفته است. تشدید درگیری‌ها میان آمریکا و ایران و افزایش نگرانی‌ها درباره اختلال در مسیرهای انتقال نفت باعث شده است بانک‌های بزرگ، سناریوهای صعودی‌تری برای قیمت‌ها مطرح کنند.

گلدمن ساکس در تازه‌ترین تحلیل خود اعلام کرد که اگر اختلال در تنگه هرمز ادامه پیدا کند، قیمت نفت برنت می‌تواند در سه‌ماهه چهارم سال از ۱۲۰ دلار در هر بشکه عبور کند. به گفته تحلیلگران این بانک، کاهش جریان نفت از خلیج فارس به کمتر از ۴۵ درصد سطح پیش از جنگ، یکی از عوامل اصلی بازگشت قیمت‌ها به سطوح بالاتر بوده است.

با این حال، گلدمن تأکید کرده که نفت ۱۲۰ دلاری سناریوی پایه این بانک نیست. پیش‌بینی اصلی این مؤسسه بر کاهش تنش‌های ژئوپلیتیک استوار است و بر همین اساس، قیمت نفت برنت در سه‌ماهه پایانی سال حدود ۸۰ دلار و در سال آینده حدود ۷۵ دلار پیش‌بینی شده است.

قیمت نفت در روزهای اخیر پس از افزایش دوباره تنش‌ها در خاورمیانه رشد قابل توجهی داشت و نفت برنت بار دیگر از مرز ۹۱ دلار عبور کرد. این در حالی است که قیمت‌ها در اوج مرحله نخست درگیری‌ها میان آمریکا و ایران در اواخر آوریل، به بیش از ۱۲۶ دلار در هر بشکه رسیده بود.

نگرانی اصلی بازار اکنون به تنگه هرمز بازمی‌گردد؛ مسیری حیاتی که بخش بزرگی از صادرات نفت خاورمیانه از آن عبور می‌کند. کاهش شدید تردد نفتکش‌ها در این مسیر، نگرانی درباره کمبود عرضه جهانی را افزایش داده است. همزمان، تهدیدهای گروه حوثی‌های یمن علیه کشتیرانی در دریای سرخ نیز ریسک‌های مربوط به مسیرهای جایگزین صادرات نفت عربستان را افزایش داده است.

با این حال، گلدمن معتقد است عوامل بنیادی بازار می‌توانند مانع از یک جهش پایدار قیمت‌ها شوند. کاهش واردات نفت چین از عربستان به پایین‌ترین سطح در هشت سال اخیر و افزایش حساسیت مصرف‌کنندگان به قیمت‌های بالاتر، از جمله عواملی هستند که می‌توانند رشد قیمت نفت را محدود کنند.

به همین دلیل، پرسش اصلی بازار نفت این است که آیا اختلال‌های فعلی در مسیرهای انتقال انرژی کوتاه‌مدت خواهد بود یا به یک بحران پایدار عرضه تبدیل می‌شود. اگر تنگه هرمز همچنان محدود باقی بماند و همزمان تهدیدها در دریای سرخ افزایش پیدا کند، قیمت نفت با ریسک یک جهش جدید مواجه خواهد شد؛ اما در صورت کاهش تنش‌ها، بازار احتمالا دوباره به سمت عوامل بنیادی مانند تقاضای چین، ذخایر جهانی و سطح تولید بازخواهد گشت.