بازگشت سامسونگ و بوش به بازار لوازم خانگی؟
محصولات برندهای خارجی مانند سامسونگ و بوش از مسیرهای کمهزینه کولبری و تهلنجی بهراحتی وارد شده و حتی در سطح شهر تبلیغ میشوند
به گزارش قیمت ۳۶۰، در آستانه شب عید، در حالی که تولیدکنندگان داخلی زیر بار سنگین سامانههای نظارتی و فیلترهای متعدد دولتی نفسشان به شماره افتاده، معابر شهری به تسخیر برندهای بزرگ خارجی درآمده که روزگاری نمایندگی رسمی داشتند و امروز از مسیر «تهلنجی» و «کولبری» با تعرفهای ناچیز وارد میشوند.
هرچند با مشاهده تبلیغات گسترده در بزرگراههای پایتخت، این تصور در افکار عمومی شکل میگیرد که قفل واردات لوازم خانگی شکسته شده و این اقلام پس از ۸ سال انتظار، سرانجام از فهرست کالاهای ممنوعه خارج شدهاند، اما پیگیریها حاکی از آن است که واردات بهمعنای واقعی آزاد نشده و صرفا مسیری جدید برای توزیع رانت و سوءاستفاده از مجوزهایی به وجود آمده است که برای مرزنشینها صادر شده است.
براساس پیگیریها از دو مرکز بزرگ عرضه این لوازم خانگی، این نکته نمایان میشود که در حال حاضر، تنها دو برند خارجی سامسونگ و بوش به صورت نقد و اقساط در این مراکز عرضه میشود. د
اما این دو برند، با وجود تداوم ممنوعیت چهطور سر از تبلیغات بازاری که در رکود و رخوت روزگار میگذرانند، در آوردهاند؟
احسان فدایی، کارشناس حوزه لوازم خانگی، در این خصوص گفت: مصوبات جدید زیرنظر فعالیت تعاونیهای مرزنشین صورت گرفته و قانونی است که پس از جنگ ۱۲ روزه و به منظور تسهیل واردات از مسیر کولهبری و تهلنجی مصوب شد.
وی افزود: ایراد بزرگ اینجاست که در صورت فعالیت رسمی شرکتها، تعرفه واردات ۵۰ درصد است، اما اکنون اجازه ورود کالا با تعرفه ۵ درصدی داده شده که این خود یک اختلاف بزرگ و رانت ایجاد میکند.
حسین شهرستانی، نایبرئیس دوم اتحادیه لوازم خانگی نیز در این راستا ضمن تصریح بر این نکته که لوازم خانگی از مسیر قانون مربوط به مرزنشینها انجام میشود، افزود: این قانون، شامل مرزنشینها و تعاونیها میشود و معمولا زمانی که روزنههای برای واردات باز میشود، به تدریج تبصرههای قانونی برای آن ایجاد شده و تعداد آن افزایش مییابد و راههای فرار برای واردات نیز ایجاد میشود.
شهرستانی نیز در این خصوص تاکید کرد: بیش از ۸ سال که منتقدان ممنوعیت واردات، خواستار برداشتن این ممنوعیت هستند و عدم فعالیت شرکتهای معتبر خارجی فاقد توجیه است.
وی گفت: ما تاکید میکنیم که ممنوعیت را بردارید تا هر برند یک دفتر نمایندگی رسمی داشته باشد، تا اصالت کالا تایید شده و حقوق و عوارض قانونی پرداخت شود. اما متاسفانه با این پیشنهاد مخالفت میشود و اکنون کالا در قالب کولهبری و تهلنجی وارد میشود؛ آن هم در زمانی که بازار در رکود کامل قرار دارد.
به گفته نایبرئیس دوم اتحادیه لوازم خانگی، سیاستگذار صدها فیلتر از جمله سامانه جامع انبارها، سامانه جامع تجارت و سامانه مودیان را برای تولیدکننده گذاشته است، اما بر کالاهایی که اکنون وارد میشود نظارتی بر گارانتی «خدمات پس از فروش» وجود ندارد.
شهرستانی افزود: برند برای تولیدکننده مثل فرزند اوست، اما در حال حاضر شاهد آن هستیم که سیاستگذار تمام فشار را بر تولیدکننده گذاشته و واردات را رها کرده است. در شرایط کنونی نه تولیدکننده و نه واردکننده، هیچکدام افق دیدی برای برنامهریزی ندارند.
وی درباره موضوع شناسهدار بودن لوازم خانگی وارداتی گفت: این اقلام شناسه میگیرند، اما مانند کالای تولیدی، کد رهگیری و گارانتی آنها قابل پیگیری نیست.
شهرستانی در خصوص اینکه آیا این فرایند را میتوان قاچاق نامید یا نه، گفت: اگرچه این کالاها از گمرک رسمی به صورت تجاری وارد نشدهاند، اما چون دولت بر آنها نظارت دارد، قاچاق نیست اما نوعی سوءاستفاده از قانون و تبصرههاست که روز به روز گستردهتر میشود.
فدایی نیز در این خصوص به این نکته اشاره کرد که امروز کالاها توسط هر فردی وارد میشود و اصالت آنها قابل تایید نیست. به عنوان مثال، برند سامسونگ از مجراهای متعددی وارد میشود و شرکت سامسرویس بخشی از خدمات را بر عهده گرفته است. اما بخش دیگری از کالاها که نمایندگی رسمی آنها را تایید نمیکند، محل ایجاد مشکل خواهد بود.
فدایی هم با اشاره به وضعیت معیشتی مردم گفت: قیمتها به قدری بالاست که لوازم خانگی دیگر اولویت خرید مردم نیست. محصولاتی مانند یخچال سایدبایساید که ابتدای سال ۸۰ میلیون تومان بود، اکنون به بالای ۱۴۰ تا ۲۰۰ میلیون تومان رسیده است. لوازم خانگی پس از جنگ، از یک نیاز ضروری به یک کالای لاکچری تبدیل شده است که صرفا بر کیفیت زندگی تاثیر میگذارد.
فدایی همچنین تاکید کرد: فعالیت تعاونیهای مرزنشین ساختار سازمانیافتهای ندارد که یک شرکت معتبر مسئولیت آن را بپذیرد. این وضعیت در واقع نوعی قاچاق سازمانیافته است که به اسم کولبری و به کام قاچاق سازمانیافته در کشور تمام میشود.
